Doorgaan naar hoofdcontent

Dinsdag 2 juli 2013

Alleen aankomende donderdag nog werken op de kinderopvang en dan 6 weken vrij...
Erg lang, maar is niet anders...
19 augustus is de eerste dag weer met werken op de kinderopvang...
Vandaag moest ik invallen op een anders basisschool net als vorige week...
Vandaag zou ik eerst groep 5 doen,  en diegene die groep 5 altijd doet, moest naar de kleuters samen met degene waar ik vorige week mee had gewerkt.  beetje krom want diegene die groep 5 altijd doet die wou gewoon haar eigen klasje doen, en ik had vorige week ook de kleuters gedaan samen met die ander.
Het blijkt zo die ander waarmee ik dus vandaag stond die gaf aan niet met mij te willen werken, omdat het volgens haar niet klikte vorig week, tjaa daar had ik totaal geen last van..
Ik ben alleen de laatste weken erg extreem vermoeid en dat is helaas ook zichtbaar op het werk, en daardoor ben ik niet ect heel erg actief.. Ik let wel op en ben ook niet echt al te streng en die ander kan daarmee dus niet werken... zij is ook de eerste die problemen met mij heeft, de rest allemaal niet!
Ik weet dat mijn energie minder is dan het daarvoor was...
Veel minder...
De laatste weken is mijn vermoeidheid echt extreem veel...
Na 1,5 uur werken op de kinderopvang ben ik al helemaal gesloopt..
Ik word al moe wakker sochtends... en smiddags na de kinderopvang moet ik ook echt me bed in...
en dan slaap ik vaak 4 a 5 uurtjes en dan kan ik er weer even tegen aan...
En ik wil zo graag gewoon weer fulltime aan de slag...
Gewoon net als voordat ik ziek werd, toen was er niks aan de hand en werkte ik gewoon iedere dag...
Ik baal er zo van dat ik op dit moment weer zo weinig energie heb en nu ook het mooie weer doorkomt..
Of het door de medicatie komt weet ik niet, want de psychiater van psyq zegt van niet...
Zit nou een aantal weken aan de anti depressiva om me wat beter uit eindelijk te gaan voelen...
Want de laatste maanden zit ik ook niet echt goed in me vel..
Heel vaak had ik last van huilbuien en woede aanvallen doordat alles denk gewoon teveel werd...
Eerst 2 oplichtingen met pgb fraude in zorginstellingen en nou mijn bewindvoering die zit te kloten met mijn geld...
En van hun afkomen gaat ook niet gemakkelijk als een rechter niet eens de moeite neemt om mijn verhaal te willen luisteren en het bewijs te willen zien..
Het lijkt er ook op dat de rechter het hand boven het hoofd houdt voor deze windvoering...
Omdat ik maar in gesprek moet gaan met mijn bewindvoerster om er samen uit te gaan komen...
Dat gesprek heb ik in maart jl ook al gedaan en mijn keuze staat vast om weg te gaan bij deze bewindvoering... al mijn moeite voor niks..
4 maanden al bezig geweest om naar een andere bewindvoering te gaan, en dan krijg je zo'n kut opmerking van de rechter van ga maar in gesprek met je bewindvoerster!
Al die dingen het word teveel..
Of ik gewoon daardoor zo moe ben of komt het toch door de medicatie...
Ik weet het niet meer..
Komt de vermoeidheid ergens door, of ben ik gewoon op aan het raken?




Reacties

Populaire posts van deze blog

Woensdag 14 november 2012

Vorige week hoorde ik al op me werk dat er een krantenartikel weer over Aquilae was... Zelf had ik dat nog niet gelezen en op internet vond ik ook niks... Nu een week later krijg ik via google alert een mailtje dat er een artikel weer op internet was over Aquilae.. Dit bleek het krantenartikel te zijn van vorige week... Was een triest artikel wat in de krant staat!! Dat het artikel geplaatst is vind ik al heel erg... De instelling moest op 20 juni 2012 sluiten van het ministerie, dus logisch dat alle clienten daar weg moeten... sommige cliënten zoals een cliënt van dit krantenartikel die nogal gehersenspoeld is door de directrice en door de andere medewerkers... Wat ik ook echt niet begrijp is dat ze dus nog steeds dus zorg verleend en zelfs weer iemand nieuw heeft aangenomen.... Vage shit toch Grijpt het ministerie niet meer in dan of de inspectie? Hoe zit het met de dwangsom die is opgelegd? Mevr Arends geeft de cliënten die weg zijn gegaan een dwangsom ...

Woensdag 5 oktober - De afgelopen 2 jaar in Lelystad

16 september 2009 was de dag dat ik verhuisde naar Lelystad.. Die dag zou ik om half 6 de sleutel krijgen van de baas van de stichting... Om half 7 kwam hij pas aankakken met de sleutel.. kom je in het onbekende en mijn gevoel dat er iets goed mis was blijkt nu wel flink te kloppen... ik kwam daar om een nieuwe start te maken in een nieuwe stad... maar uiteindelijk brengen ze je alleen maar meer in de shit... Flinke shit... Ik had al onderzoeken in Hoofddorp gedaan eind 2008 begin 2009 en die onderzoeken zijn 2 jaar geldig dus daar moeten ze het mee doen.. en uit die onderzoeken kwam dat ik dus een depressie had en dat klopt want zo voelde ik me ook echt die tijd... heb periodes gehad dat ik niet meer verder wou... en ze hier in huis mensen hadden ingehuurd om nog meer onderzoeken te gaan doen... en ik vertelde dat de onderzoeken van hoofddorp 2 jaar geldig zijn en ze het daar mee moesten doen, en ik geen onderzoeken van hun wou... Ik moest van hun toch die onderzoeken doen... Ik bleef...

Zondag 2 december 2012

Komt mijn blog in het zwart refresh hem dan even dan komt er uiteindelijk een mooier design Zo eindelijk het ik het los kunnen laten..... Voorgoed.. Dacht al eerder dat ik het los had kunnen laten, maar toen miste ik toch wel een moeder... Een moeder die er voor me is... Nu is die tijd voorbij... Gisteravond heb ik een brief geschreven die ik vandaag of morgen op de bus doe.... Met de dingen waar ik mee zit en misschien denkt ze dan na wat ze gedaan heeft... In 2009 heb ik haar ook al eens een brief geschreven, die was wel wat erg nu ik terug denk aan die brief die ik had gestuurd... In die brief stond namelijk ook de dingen waar ik toen mee zat en of ze toen ik in de buik zat of ze toen geen abortus kon plegen... dat was wel een heftige brief die ik toen had gestuurd, deze is minder erg, maar wel even dat ze gaat nadenken....over bepaalde dingen... Verder heb ik nog geen reactie gehad van de reintegratiecoach die ik afgelopen week had gemailt of ze naar mij toe kan komen in plaats dat...