Zondag 19 mei 2013

Pfff elke dag weer het zelfde..
Wakker worden met woede en huilbuien..

Een moeder die je niet begrijpt.
Sinds kort weer contact..
Of je het contact kan noemen...
Dan heb je contact en dan weer weken niet...
Ik ben de gene die dan weer belt, want van haar kant kan je dat niet verwachten..

En afgelopen vrijdag moest ik even wat bellen dus vroeg ik of dat bij haar kon en gaf ik aan dat ik dus weer anti depressiva heb voorgeschreven heb gekregen..
Zegt ze dat ik dat helemaal niet nodig heb en dat dit volgende maand wel weer over is met het gebeuren met mijn bewindvoering... Ze denkt dat het alleen daardoor komt...
Het gaat al maanden zo...
Me ellendig voelen...
Alleen nu is echt het dieptepunt gekomen... En na al die ellende hiervoor ook nog 2 oplichtingen met begeleid wonen...
En familie contact is ook nooit echt goed geweest en al die tehuizen en nachtopvangen en zelfs heb ik op mijn 16de op straat gezworven...

Ik ben echt moe..
Moe van dit leven...
Op mijn 16de al zwaar depressief en nu nog steeds...
Soms heb ik wel wat betere periodes, maar ik ben op...

Ik wil eigenlijk niet opgeven, want heb ook nog wel een beetje een vechtlust...
Alleen dat word wel steeds minder...
Eigenlijk is dat niks meer...

Vele mensen geven vaak aan dat ik een sterke vrouw ben...
Na alles wat ik heb meegemaakt
Dat ik nog steeds overeind sta... Vele mensen hadden allang opgegeven...

Waarom moet ik nu nog een oplichting mee maken... De derde en dat met mijn eigen geld...
Heb geen overzicht van mijn eigen geld...

En dan nog tot 27 juni wachten op de kantonrechter...

Dat gaat mij te lang duren...