Er is een tijd van komen en een tijd van gaan...

Misschien ben ik wel te veel eisend ofzo...
Die gene uit Brabant was ik gewoon vrienden mee, maar mijn gevoel leek steeds meer op dat hij mij als vriendin wilt zien...
Hij is niet mijn type en ook zoiezo te oud voor mij...
Hoe hij afentoe dee en als hij dan hier was en de meeste mensen zien het wel in van dat je moet gaan als je op visite bent en hij zag dat niet.. Hij wou het liefst zolang mogelijk bij mij zijn...
Ik krijg dan flink de kriebels... dus dan moet ik zelf aangeven dat hij weer richting huis moet, en dan gaat hij zielig kijken...

Ik heb wel eens een paar dates gehad en tjaa de waren heb ik nog niet gevonden...
De ene was te klef, en wou continu mijn hand maar vast houden en als ik even op de bank ging zitten wou hij het liefst dat ik bij hem op schoot ging zitten, daar kreeg ik het continu maar benauwd van... daar kan ik niet erg tegen...

Ook heb ik een keer een date gehad die gewoon niet meer weg wou gaan, dus ik zeg gewoon van dat er een tijd van komen is en een tijd van gaan, en nu mag je gaan.. Doei...
Misschien klinkt dit wel hard, maar soms moet dat anders begrijpen ze het blijkbaar niet en de volgende dag wou hij alweer komen... ik zeg nou even niet hoor...

Ik heb wel een relatie gehad van 1,5 jaar en ook samen gewoond bij zijn ouders in huis...

Ik weet dat de ware wel ergens rond loopt, maar nog niet gevonden...

Misschien heb ik te veel eisen ofzo...
Ze moeten niet te klef zijn...
En ook niet dat ze continu dus mijn hand ofzo moeten vast houden...
Ze moeten niet te sullig overkomen bij mij...
Ik wil wel iemand die er wel wat cool uit ziet, geen watje ofzo...