Doorgaan naar hoofdcontent

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan...

Misschien ben ik wel te veel eisend ofzo...
Die gene uit Brabant was ik gewoon vrienden mee, maar mijn gevoel leek steeds meer op dat hij mij als vriendin wilt zien...
Hij is niet mijn type en ook zoiezo te oud voor mij...
Hoe hij afentoe dee en als hij dan hier was en de meeste mensen zien het wel in van dat je moet gaan als je op visite bent en hij zag dat niet.. Hij wou het liefst zolang mogelijk bij mij zijn...
Ik krijg dan flink de kriebels... dus dan moet ik zelf aangeven dat hij weer richting huis moet, en dan gaat hij zielig kijken...

Ik heb wel eens een paar dates gehad en tjaa de waren heb ik nog niet gevonden...
De ene was te klef, en wou continu mijn hand maar vast houden en als ik even op de bank ging zitten wou hij het liefst dat ik bij hem op schoot ging zitten, daar kreeg ik het continu maar benauwd van... daar kan ik niet erg tegen...

Ook heb ik een keer een date gehad die gewoon niet meer weg wou gaan, dus ik zeg gewoon van dat er een tijd van komen is en een tijd van gaan, en nu mag je gaan.. Doei...
Misschien klinkt dit wel hard, maar soms moet dat anders begrijpen ze het blijkbaar niet en de volgende dag wou hij alweer komen... ik zeg nou even niet hoor...

Ik heb wel een relatie gehad van 1,5 jaar en ook samen gewoond bij zijn ouders in huis...

Ik weet dat de ware wel ergens rond loopt, maar nog niet gevonden...

Misschien heb ik te veel eisen ofzo...
Ze moeten niet te klef zijn...
En ook niet dat ze continu dus mijn hand ofzo moeten vast houden...
Ze moeten niet te sullig overkomen bij mij...
Ik wil wel iemand die er wel wat cool uit ziet, geen watje ofzo...















Reacties

  1. wel grappig dat diegene wel je blog leest, maar nooit reageert. is hij bang om openbaar te zijn?

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Woensdag 14 november 2012

Vorige week hoorde ik al op me werk dat er een krantenartikel weer over Aquilae was... Zelf had ik dat nog niet gelezen en op internet vond ik ook niks... Nu een week later krijg ik via google alert een mailtje dat er een artikel weer op internet was over Aquilae.. Dit bleek het krantenartikel te zijn van vorige week... Was een triest artikel wat in de krant staat!! Dat het artikel geplaatst is vind ik al heel erg... De instelling moest op 20 juni 2012 sluiten van het ministerie, dus logisch dat alle clienten daar weg moeten... sommige cliënten zoals een cliënt van dit krantenartikel die nogal gehersenspoeld is door de directrice en door de andere medewerkers... Wat ik ook echt niet begrijp is dat ze dus nog steeds dus zorg verleend en zelfs weer iemand nieuw heeft aangenomen.... Vage shit toch Grijpt het ministerie niet meer in dan of de inspectie? Hoe zit het met de dwangsom die is opgelegd? Mevr Arends geeft de cliënten die weg zijn gegaan een dwangsom ...

Woensdag 5 oktober - De afgelopen 2 jaar in Lelystad

16 september 2009 was de dag dat ik verhuisde naar Lelystad.. Die dag zou ik om half 6 de sleutel krijgen van de baas van de stichting... Om half 7 kwam hij pas aankakken met de sleutel.. kom je in het onbekende en mijn gevoel dat er iets goed mis was blijkt nu wel flink te kloppen... ik kwam daar om een nieuwe start te maken in een nieuwe stad... maar uiteindelijk brengen ze je alleen maar meer in de shit... Flinke shit... Ik had al onderzoeken in Hoofddorp gedaan eind 2008 begin 2009 en die onderzoeken zijn 2 jaar geldig dus daar moeten ze het mee doen.. en uit die onderzoeken kwam dat ik dus een depressie had en dat klopt want zo voelde ik me ook echt die tijd... heb periodes gehad dat ik niet meer verder wou... en ze hier in huis mensen hadden ingehuurd om nog meer onderzoeken te gaan doen... en ik vertelde dat de onderzoeken van hoofddorp 2 jaar geldig zijn en ze het daar mee moesten doen, en ik geen onderzoeken van hun wou... Ik moest van hun toch die onderzoeken doen... Ik bleef...

Zondag 2 december 2012

Komt mijn blog in het zwart refresh hem dan even dan komt er uiteindelijk een mooier design Zo eindelijk het ik het los kunnen laten..... Voorgoed.. Dacht al eerder dat ik het los had kunnen laten, maar toen miste ik toch wel een moeder... Een moeder die er voor me is... Nu is die tijd voorbij... Gisteravond heb ik een brief geschreven die ik vandaag of morgen op de bus doe.... Met de dingen waar ik mee zit en misschien denkt ze dan na wat ze gedaan heeft... In 2009 heb ik haar ook al eens een brief geschreven, die was wel wat erg nu ik terug denk aan die brief die ik had gestuurd... In die brief stond namelijk ook de dingen waar ik toen mee zat en of ze toen ik in de buik zat of ze toen geen abortus kon plegen... dat was wel een heftige brief die ik toen had gestuurd, deze is minder erg, maar wel even dat ze gaat nadenken....over bepaalde dingen... Verder heb ik nog geen reactie gehad van de reintegratiecoach die ik afgelopen week had gemailt of ze naar mij toe kan komen in plaats dat...