Doorgaan naar hoofdcontent

Donderdag 22 november 2012

Gister kreeg ik met het gesprek wel wat vragen waar ik de rest van de dag heb over zitten nadenken omdat ik over dat onderwerp wel erg mee zit...
1 onderwerp van het gesprek was seksualiteit...

Dat onderwerp is wel een lastig onderwerp
Waarvoor dit onderwerp nodig was bij dit gesprek weet ik ook niet echt

Sinds ik depressief werd rond 2007 is mijn libido nogal laag
en ondertussen is dat nu ook al 4 jaar helemaal weg...
Ik vraag me vaak af of dat nog wel terug komt...
Nu is dat ook nog niet nodig, maar in de toekomst hoop ik wel dat dit weer een beetje op gang komt

Vaak zie ik op facebook van die is zwanger en de ander is zojuist bevallen
of je komt een bekende tegen op straat met een kind of met een dikke zwangere buik...
Dan denk ik wel vaak wanneer ik zwanger zal raken en kinderen zal krijgen...
Ik weet dat het nu niet haalbaar is, en als je wel zwanger wilt worden is libido ook wel handig om dat te hebben... en een relatie hoort daar ook bij...  want wil geen moeder worden van een kind zonder vader. Ik wil wel dat als ik een kind zou krijgen ooit dat het wel een vader heeft... en dat ik het ook niet alleen hoeft te doen de opvoeding van het kind...







Reacties

  1. Ik ken je situatie natuurlijk niet goed, maar het is redelijk "normaal" dat bij een depressieve periode het libido met stappen achteruit gaat. Je lichaam zit niet lekker in zijn vel en daardoor kan je jezelf ook niet "uiten" en prijsgeven aan een ander. Want besef wel dat sex, hoe plat eventueel ook, toch inhoud dat je jezelf moet openstellen. En bij depressiviteit weet je even niet wie jezelf bent.

    Wel een enorm goed streven zoals je het omschrijft. probeer altijd trouw te blijven aan je eigen waarde. En begin eerst weer van jezelf te genieten voor je van een ander gaat genieten.

    sterkte.....

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Woensdag 14 november 2012

Vorige week hoorde ik al op me werk dat er een krantenartikel weer over Aquilae was... Zelf had ik dat nog niet gelezen en op internet vond ik ook niks... Nu een week later krijg ik via google alert een mailtje dat er een artikel weer op internet was over Aquilae.. Dit bleek het krantenartikel te zijn van vorige week... Was een triest artikel wat in de krant staat!! Dat het artikel geplaatst is vind ik al heel erg... De instelling moest op 20 juni 2012 sluiten van het ministerie, dus logisch dat alle clienten daar weg moeten... sommige cliënten zoals een cliënt van dit krantenartikel die nogal gehersenspoeld is door de directrice en door de andere medewerkers... Wat ik ook echt niet begrijp is dat ze dus nog steeds dus zorg verleend en zelfs weer iemand nieuw heeft aangenomen.... Vage shit toch Grijpt het ministerie niet meer in dan of de inspectie? Hoe zit het met de dwangsom die is opgelegd? Mevr Arends geeft de cliënten die weg zijn gegaan een dwangsom ...

Woensdag 5 oktober - De afgelopen 2 jaar in Lelystad

16 september 2009 was de dag dat ik verhuisde naar Lelystad.. Die dag zou ik om half 6 de sleutel krijgen van de baas van de stichting... Om half 7 kwam hij pas aankakken met de sleutel.. kom je in het onbekende en mijn gevoel dat er iets goed mis was blijkt nu wel flink te kloppen... ik kwam daar om een nieuwe start te maken in een nieuwe stad... maar uiteindelijk brengen ze je alleen maar meer in de shit... Flinke shit... Ik had al onderzoeken in Hoofddorp gedaan eind 2008 begin 2009 en die onderzoeken zijn 2 jaar geldig dus daar moeten ze het mee doen.. en uit die onderzoeken kwam dat ik dus een depressie had en dat klopt want zo voelde ik me ook echt die tijd... heb periodes gehad dat ik niet meer verder wou... en ze hier in huis mensen hadden ingehuurd om nog meer onderzoeken te gaan doen... en ik vertelde dat de onderzoeken van hoofddorp 2 jaar geldig zijn en ze het daar mee moesten doen, en ik geen onderzoeken van hun wou... Ik moest van hun toch die onderzoeken doen... Ik bleef...

Zondag 2 december 2012

Komt mijn blog in het zwart refresh hem dan even dan komt er uiteindelijk een mooier design Zo eindelijk het ik het los kunnen laten..... Voorgoed.. Dacht al eerder dat ik het los had kunnen laten, maar toen miste ik toch wel een moeder... Een moeder die er voor me is... Nu is die tijd voorbij... Gisteravond heb ik een brief geschreven die ik vandaag of morgen op de bus doe.... Met de dingen waar ik mee zit en misschien denkt ze dan na wat ze gedaan heeft... In 2009 heb ik haar ook al eens een brief geschreven, die was wel wat erg nu ik terug denk aan die brief die ik had gestuurd... In die brief stond namelijk ook de dingen waar ik toen mee zat en of ze toen ik in de buik zat of ze toen geen abortus kon plegen... dat was wel een heftige brief die ik toen had gestuurd, deze is minder erg, maar wel even dat ze gaat nadenken....over bepaalde dingen... Verder heb ik nog geen reactie gehad van de reintegratiecoach die ik afgelopen week had gemailt of ze naar mij toe kan komen in plaats dat...