Vrijdag 8 februari 2013

Soms vraag ik me echt af wat het doel is van dit leven...
Mijn doel wat ik wil, mijn toekomstige baan is en blijft niet haalbaar te zijn...
Mijn baan wat ik wil is namelijk nog steeds de pgb fraude aanpakken..
Ook al geef ik aan steeds tegen die coach dat als je iets wilt bereiken en er voor gaat dat het ook wel lukt..
Nu ik van die coach gedwongen wordt om gratis te werken in een winkel, baal ik daar flink van en eigenlijk werkt dat dwingen niet bij mij...
Ik heb ook altijd gewerkt zonder een reintegratiebureau en dat ging gewoon goed, en waarom het nu allemaal zo moet..
Als iemand mij dwingt dat werkt behoorlijk tegen mijn zenuwen aan en dan ga ik tegen werken...
Ik word er ook flink sacherijnig door...
Ik snap dat ik verder moet, maar ik ben flink aan het solliciteren alleen een baan vinden op dit moment gaat nogal lastig en wat ik wil word niet echt positief op gereageerd door de reintegratie geval...
Ze kijkt ook niet verder dan haar neus lang is, want als ik een opleiding ervoor zou kunnen krijgen is dat wel fijn, maar ze geeft aan dat dat ook niet kan...
Of een weeshuis voor weeskinderen oprichting in Afrika lijkt me ook heel mooi om te doen, maar zoiets oprichtingen dat heb je ook niet 1,2, 3 geregeld om die kant op te gaan enzovoort...
De boosheid hierin is wel behoorlijk, ook door vroeger...
Dat is ook nog een heel verhaal want als ik gewoon mijn school normaal had kunnen afmaken, dan had ik een diplomaatje op zak en daarna een vervolgopleiding kunnen doen, maarjah ik moest het huis uit, en toen werd school ook een probleem, ook al ging het toen niet goed op school door de thuissituatie, omdat ik altijd het probleem was volgens mijn moeder en zij niet verder kijkt dan haar zoon en andere dochter, maar omdat ik teveel op mijn vader lijk, ben ik maar het probleem en moest ze iemand de schuld geven..
Op de basisschool ik had altijd goede cijfers, en ze dachten allemaal wel dat ik havo zou gaan halen, en doordat ik faalangst had met de Cito-toets werd dat lager en toen stond iedereen ook versteld dat dat vbo was.. dus met leren had ik geen problemen op de basisschool....
Op de middelbare school werd dat minder het leren, want toen ik naar de eerste ging scheiden mijn moeder voor de tweede keer, en toen begon de ellende en ik was het mikpunt ofzo thuis.. en school werd ik erg gepest... thuis liep het steeds mee ruit de hand en in het examenjaar moest ik het huis uit en toen moest ik maar bij mijn vader gaan wonen...
Als dit allemaal niet was geweest, had ik gewoon school kunnen afmaken en een normaal baan kunnen vinden... Alles word zo wel steeds moeilijker en moeilijker...
Ik vraag me echt af wat ik nou in de toekomst moet gaan doen dan, want als dit wat ik wil niet haalbaar is..

Gratis werken en gedwongen worden werkt niet bij mij, ook al heb ik de 2 dagen dinsdag en de vrijdag wel gewerkt en op de heen weg was ik echt niet vrolijk, maar de mensen daar zijn gelukkig wel heel aardig, doe ik het tot nu toch nog wel heen gaan, maar hoelang ik dit vol ga houden... ik weet het niet...
Ook gaf die reintegratiemokkel aan dat ze vaak gaat bellen met de baas en vaak wil langs komen, en ze weet dat ik daar niet van hou, want dat heb ik haar ook gezegd, maar blijkbaar boeit het haar niet, daarom heb ik ook een hekel eraan dat er telkens contact word gezocht hoe ik aan het werk ben... IK HEB ALTIJD GEWOON GEWERKT!! Ik kan hier niet tegen!!

Ze irriteert mij op deze manier! en flink ook...


Wat is het doel van dit rotleven...
Ik begin het echt zat te worden op deze manier..
Het gaat niet op mijn manier van wat ik wil in de toekomst
Dit leven wil ik niet meer!!

Ik wil me eigen toekomst bepalen...
En niet op de manier van deze reintegratiebureau!!!