Doorgaan naar hoofdcontent

Woensdag 23 januari 2013

Vandaag is het 11 jaar geleden dat mijn moeder mij het huis uit gooide en ik ineens naar mijn echte vader moest gaan verhuizen...
Ook toen was het op een woensdag..
s Ochtends rond half 10 vertrokken we naar Den Haag..
Die avond ervoor moest ik alles inpakken... dus had ook niet veel tijd dus om veel in te gaan pakken...
Mijn zus ging die dag ook mee, om mij af te leveren bij me vader... een vreemde eigenlijk
Dik 10 jaar toen niet gezien, en ik weet alleen nog de nare dingen van vroeger toen ik nog klein was wat ik heb gezien... en dan moet je bij hem gaan wonen... #weird
Elk jaar op 23 januari denk ik altijd weer terug aan deze tijd...
Zowiezo is januari wel een maand waar ik veel dingen heb waar ik elke jaar wel weer aan moet denken..
30 januari is namelijk ook een datum... een datum met veel herinneringen over een bepaalde situatie
S middags rond 12 uur kwamen we aan bij mijn vader en werden mijn spullen binnen gebracht en toen vertrokken ze... en toen zat ik dus in Den Haag...
Een vreemd stad, en een vader die ik jaren niet had gezien en een rot mokkel zijn nieuwe vriendin..
De eerste dag was mijn vader werken en die mokkel zat aan de alcohol dus gezellig was het al niet, want ze sprak de Nederlandse taal ook niet, en ik sprak haar taal niet... En mijn engels was toen op dat moment ook nog niet echt super goed... Dat mokkel woonde toen al een jaar of 6 in Nederland maar wou de Nederlandse taal niet leren... Dus dat schiet ook niet op...
Ik was wel iemand toen om de Den Haag te gaan verkennen...en uiteindelijk wist ik wel de buurt
Ik had ook snel een baan gevonden en had het daar heel erg naar me zin gelukkig..
Ik had echt hele lieve collega's toen... ik werkte er in het begin parttime en zat toen fulltime in de kantine....
Ik had toen wel veel aan mijn collega's
Ik kon me verhaal altijd wel kwijt bij iemand... en af en toe kon ik ook bij hun terecht als ik nergens kon slapen, ook al gaf ik dat toen niet altijd aan, omdat ik me toch wel schaamde dat ik geen slaapplek had...
Bij mijn vader kon ik niet meer terecht omdat die mokkel van hem me niet meer ook binnen liet en mijn vader vaak pas heel laat in de nacht terug kwam... Ik had zelf toen jeugdzorg ingeschakeld en toen kon ik terecht bij verschillende nachtopvangen totdat er een plek was bij een crisisopvang...  en een nachtopvang mag je vaak maar 3 tot 5 dagen terecht... dus elke keer weer liep ik met mijn tasjes naar een volgend opvang...
Ik had wel een plek buiten gevonden waar ik vaak sliep en waar mensen niet zo snel iemand zouden vinden...
Bij Den Haag Holland spoor waren ze toen een school aan het bouwen en ik klom gewoon vaak in dat gebouw om daar te kunnen slapen... en Den Haag is ook niet echt een fijne stad om s nachts als een meisje van 17  rond te gaan lopen in je eentje... dus vandaar dat ik daarin klom...
Uiteindelijk kom ik terecht bij een crisisopvang... en daar mag je ook maar 3 maanden wonen...
Na 3 maanden was er nergens nog plek in een tehuis voor jongeren, dus moest ik naar een andere crisisopvang en die bleek in Gouda te zijn... en daar heb ik toen 7 weken gezeten en toen was er in Scheveningen een plek waar ik voor langere tijd kon wonen....
Na een jaar ben ik naar een kamertraining gegaan voor 3 maanden en toen verhuisde ik weer terug naar Beverwijk...
Al die tijd ben ik gewoon blijven werken, maakte niet uit waar ik woonde of ergens sliep...
Daarom baal ik ook nu dat ik al heel lang zonder echt werk zit, behalve dan de kinderopvang...
Ik ben zo toe aan werken...
Iets voor de maatschappij weer betekenen...









Reacties

Populaire posts van deze blog

Woensdag 14 november 2012

Vorige week hoorde ik al op me werk dat er een krantenartikel weer over Aquilae was... Zelf had ik dat nog niet gelezen en op internet vond ik ook niks... Nu een week later krijg ik via google alert een mailtje dat er een artikel weer op internet was over Aquilae.. Dit bleek het krantenartikel te zijn van vorige week... Was een triest artikel wat in de krant staat!! Dat het artikel geplaatst is vind ik al heel erg... De instelling moest op 20 juni 2012 sluiten van het ministerie, dus logisch dat alle clienten daar weg moeten... sommige cliënten zoals een cliënt van dit krantenartikel die nogal gehersenspoeld is door de directrice en door de andere medewerkers... Wat ik ook echt niet begrijp is dat ze dus nog steeds dus zorg verleend en zelfs weer iemand nieuw heeft aangenomen.... Vage shit toch Grijpt het ministerie niet meer in dan of de inspectie? Hoe zit het met de dwangsom die is opgelegd? Mevr Arends geeft de cliënten die weg zijn gegaan een dwangsom ...

Woensdag 5 oktober - De afgelopen 2 jaar in Lelystad

16 september 2009 was de dag dat ik verhuisde naar Lelystad.. Die dag zou ik om half 6 de sleutel krijgen van de baas van de stichting... Om half 7 kwam hij pas aankakken met de sleutel.. kom je in het onbekende en mijn gevoel dat er iets goed mis was blijkt nu wel flink te kloppen... ik kwam daar om een nieuwe start te maken in een nieuwe stad... maar uiteindelijk brengen ze je alleen maar meer in de shit... Flinke shit... Ik had al onderzoeken in Hoofddorp gedaan eind 2008 begin 2009 en die onderzoeken zijn 2 jaar geldig dus daar moeten ze het mee doen.. en uit die onderzoeken kwam dat ik dus een depressie had en dat klopt want zo voelde ik me ook echt die tijd... heb periodes gehad dat ik niet meer verder wou... en ze hier in huis mensen hadden ingehuurd om nog meer onderzoeken te gaan doen... en ik vertelde dat de onderzoeken van hoofddorp 2 jaar geldig zijn en ze het daar mee moesten doen, en ik geen onderzoeken van hun wou... Ik moest van hun toch die onderzoeken doen... Ik bleef...

Zondag 2 december 2012

Komt mijn blog in het zwart refresh hem dan even dan komt er uiteindelijk een mooier design Zo eindelijk het ik het los kunnen laten..... Voorgoed.. Dacht al eerder dat ik het los had kunnen laten, maar toen miste ik toch wel een moeder... Een moeder die er voor me is... Nu is die tijd voorbij... Gisteravond heb ik een brief geschreven die ik vandaag of morgen op de bus doe.... Met de dingen waar ik mee zit en misschien denkt ze dan na wat ze gedaan heeft... In 2009 heb ik haar ook al eens een brief geschreven, die was wel wat erg nu ik terug denk aan die brief die ik had gestuurd... In die brief stond namelijk ook de dingen waar ik toen mee zat en of ze toen ik in de buik zat of ze toen geen abortus kon plegen... dat was wel een heftige brief die ik toen had gestuurd, deze is minder erg, maar wel even dat ze gaat nadenken....over bepaalde dingen... Verder heb ik nog geen reactie gehad van de reintegratiecoach die ik afgelopen week had gemailt of ze naar mij toe kan komen in plaats dat...