Het afgelopen jaar (deel3)

Zo nu het laatste deel van het afgelopen jaar...
Morgen loopt het jaar af...
Hopen op een betere tijd die komen gaat....
Afgelopen jaar was niet echt een super jaar....
Met de begeleid wonen project die de mensen meer de vernieling in brengt dan dat ze de mensen echt helpen...en flinke oplichters dat ze zijn...
Half juni kreeg ik de sleutel van mijn eigen huisje...
Eindelijk
Was ik blij?
Ja en nee...
Tuurlijk was ik blij met mijn woning toen, alleen dacht ik toen van dat ik amper spullen had voor mijn woning door de oplichting in Lelystad en in Beverwijk heb ik niet echt veel kunnen sparen voor kasten ect...
afgelopen jaar heb ik vaak in de kranten gestaan en stond er een artikel in de krant dat ik eindelijk mijn eigen huisje had, na de periode van Aquilae..
Gelukkig kwamen er ene hoop mensen die me toen kwamen helpen met spullen voor mijn woning en ook werd ik geholpen met verhuizen, anders wist ik echt niet hoe ik moest gaan verhuizen... echt super dat ik zoveel hulp heb gekregen...
Ben daar nog steeds iedereen heel dankbaar voor...
Ik had gehoopt dat ik ook weer fulltime aan het zou zijn... en dat het contact met mijn moeder en de rest van de familie gewoon normaal zou zijn....
Ik blijf ze toch missen...
In oktober 2011 kwam ik terug van Lelystad naar Beverwijk, ook omdat ik het contact weer op wou bouwen en ook daar was ik flink opgelicht met pgb dus zoiezo wou ik weg uit Lelystad en dan kom je de volgende oplichting tegen....
Sinds augustus dit jaar is het contact helemaal niet meer op de normale manier, wat ik zo graag gehoopt had... Blijkbaar hoort het dus toch bij mijn pad...
Ik dacht dat ik het dus ook wel kon loslaten... maar dat ging toch niet zo gemakkelijk als ik dacht helaas...
Maanden hoor ik ook totaal niks van ze... Geen telefoontje niks...
Het laatste was bij mijn zus in augustus dat haar dochtertje jarig was... 1e verjaardag van haar dochtertje, en ik wou er toen graag bij zijn.... Die dag was echt verschrikkelijk... De opmerkingen die ik kreeg van mijn moeder, waren flink bepalend hoe ik dus over haar dacht en al die jaren waren al zo en nou hoor ik haar zelf van die rare opmerkingen maken... en het gevoel dat ik niet eens aanwezig was op die verjaardag en zelfs onderweg naar de verjaardag toe had ik het gevoel dat ik niet bestond voor hun... Dus was afschuwelijk.. me eigen moeder...
Waarom ze zo doen geen idee...
1 december ging mijn telefoon... en ja wie was dat
Me moeder belde na maanden op...
Ik kon het niet om op te nemen...
Wat had ik moeten zeggen....
Die dag kon ik het wel om een brief te schrijven met waar ik mee zat...
Die dag heb ik het voorgoed kunnen loslaten....
Ik heb mijn familie eindelijk losgelaten...
Eindelijk verder met mijn leventje...
Dinsdag 4 december heeft ze de brief ontvangen...
In de brief heb ik duidelijk gemaakt waar ik mee zat en dat ik klaar was met het contact...
Dat deed me goed dat ik eindelijk het kon om een brief te sturen met de dingen waar ik mee zat...
Op 2de kerstdag kreeg ik een bericht van mijn zus dat ik in mijn leven nog niks heb bereikt...
Ze moet eens weten waar ik allemaal mee bezig ben, dus das gewoon boelshit, hun hebben het wat gemakkelijker gehad om hun school af te kunnen maken, zij is niet uit huis geplaatst ect... maar dat doet er nu niet meer toe, ik moet naar de toekomst kijken en dat gaat goed komen..
Ik heb er vertrouwen in dat ik het wel ga maken....

Binnenkort een blog over wat ik in 2013 allemaal wil bereiken...