Gister toen ik uit het internet cafe kwam... zag ik mijn broertje
hij keek me aan en liep door, dat deed me wel pijn...
van je familie moet je het hebben...
Alles maar alleen moeten doen en vechten...is best zwaar
Ik blijf vechten... Soms zeg ik wel heb ze niet nodig, maar soms heb je ze toch wel nodig....
Ik zeg wel altijd dat ik het allemaal wel redt, maar toch vraag ik het me af hoe ik de toekomst moet gaan zien....
Heb nu een week het huis alleen, en das wel fijn...
Hoef even geen rekening met hun te houden enzo...
das wel prettig als je even geen rekening met andere hoef te houden..
En dan wordt je sochtends wakker met woede….
En niet zo'n klein beetje ook
Wordt het gewoon flink zat dat ik hier niks kan doen… geen tv kan kijken.. wel dvd, maar niet gewoon tv zenders… en internet is er ook niet… staat duidelijk wel in mijn huurcontract dat dat aanwezig hoort te zijn
Gisteravond heb ik een mail gestuurd dat ik geld terug eis van de gemaakte kosten van internet…
Vandaag een mail verstuurd naar ze dat ze binnen een week internet en tv aan moeten sluiten…
Doen ze dat niet krijgen ze nog meer problemen aan hun hoofd…
Ik laat het er niet bij zitten….
Ze willen me gewoon gek maken….
Ze willen dat ik geen contact heb met de buitenwereld… via internet ect..
Ze denken dat ze boven mij staan en ik ze niet door heb, maar uiteindelijk sta ik boven hun allemaal!!!
Uiteindelijk start ik een bedrijf op en komt mijn kantoor te zitten boven de kruitvat :)
en dan horen ze uiteindelijk de sleutels aan mij af te geven. :)
In de ochtend nog even langs het cwi geweest, kreeg al een paar weken geen loonspecificaties binnen en had wel al mijn adres aangepast telefonisch… begin maart, maar denk dat er gewoon iets fout is gegaan en dat het nog op mijn oude adres komt en hun mijn post niet doorsturen op het oude adres,,, schiet dat niet op, dus via internet mijn adres gewijzigd en gevraagd of ik een gesprek kan krijgen met de verzekeringsarts… om de situatie even te vermelden en hoe het gaat ect en dat ik gewoon een baan van 40 uur wil en dat ze me via een reintegratie bureau daarbij gaan helpen… en vragen hoe ik het het beste kan aanpakken ect… Dat thuis zitten wordt ik alleen maar gekker van en zie de muren op me afkomen….
Ik ben wel veel aan het wandelen enzo, maar wil gewoon mensen om me heen en gewoon werken ect net als ieder ander normaal mens…van 2002 tot 2008 heb ik gewoon fulltime gewerkt en dat wil ik nou ook gewoon!!!
En ineens stond de inspectie voor de deur…begin avond
Ik herkende ze in eerste instantie niet…
Door de vermoeidheid ofzo.. moest echt even goed kijken wie ze waren… J
Ze hebben rond gekeken in het huis en wat foto's genomen…
Gelukkig had ik vanochtend me kamer aan kant gemaakt en zag het er wel netjes uit…
Ik hou het zoiezo wel bij, maar vanochtend extremer dan normaal, alsof ik wist dat ze kwamen ofzo… maar dat wist ik niet want die komen altijd onaangekondigd
Verders afgelopen nacht zonder medicatie geslapen… duurde wel even rond 1 uur sliep ik wel en voor half 9 weer wakker…
Woon nou 4 maanden bij de stichting… en al 4 maanden doen we een spelletje verstoppertje spelen met de begeleiding… Ik ben hem, en hun zijn verstopt en ook erg goed verstopt, want ik heb ze nog steeds niet kunnen vinden…
Ach ik redt me zelf wel, alleen ik hoor hulp te krijgen en die komen niet, en ze krijgen er een hoop geld voor iedere maand en dat horen ze niet te krijgen als ze er niks voor doen…
En wat voor zorg krijg je als ze er wel zijn…. Er wordt tegen je geschreeuwd ect en je wordt als een klein kind behandeld…
Ik ben benieuwd of ik in aanmerking kom voor een kanswoning…
Ik hoop het zo
Morgen weer werken op de kinderopvang…
Daarna gesprek bij PsyQ en ik zou op kantoor moeten komen, maar denk dat ik dat wel ga afzeggen…
Hoop dat het beetje mooi weer wordt deze week zodat ik lekker in mijn tuintje kan zitten, lekker een kleurtje krijgen….
Ik hoorde dat er sneeuw kan gaan vallen, nou beter van niet… daar zit ik echt niet op te wachten nou…
Vanavond ook proberen te slapen zonder slaapmedicatie…
Ik schaamde me wel dat ik de inspectie niet herkende, dacht echt van wie zijn jullie toen ze aan de deur stonden…. Kwam gewoon door de vermoeidheid…
Reacties
Een reactie posten